(placeholder)

37. Eerlijkheid

vrijdag 4 januari 2019

Zonder vertrouwen is er geen eerlijkheid en 

zonder eerlijkheid ontstaat er geen vertrouwen en 

ontstaan er geen echte relaties.

 

We willen allemaal dat we eerlijk worden behandeld, benaderd en dat wezelf en anderen eerlijk zijn in wat er uitgesproken wordt. Eerlijkheid is iets waar we allemaal naar verlangen.

Oneerlijkheid geeft ons steeds een ongemakkelijk gevoel. Als we oneerlijk zijn staat schuld en schaamte achter de deur waardoor contact met jezelf en anderen wordt bemoeilijkt en soms ook onmogelijk wordt. We willen toch allemaal eerlijk zijn over wat we doen en zeggen en verlangen dit ook van onze omgeving.

Als iemand niet eerlijk is, komt het vertrouwen in die andere in het gedrang. Daarom is het binnen een relatie, in het contact met anderen zo belangrijk dat we eerlijk zijn.  Want hoe een relatie opbouwen met iemand als je hem/haar niet kan vertrouwen. Vertrouwen hebben in iemand loopt gelijk op met het al dan niet eerlijk zijn van die ander.

Maar wat betekent de ander vertrouwen en hoe doen we dat? Vertrouwen hebben in een ander kan maar als dat wat we denken, voelen in overeenstemming, namelijk eerlijk is met wat we zeggen, hoe we spreken en handelen.  Maar hoe vertrouw je jezelf en hoe weet je dat je jezelf kan vertrouwen?

Jezelf vertrouwen begint met de acceptatie dat je een mens met groeipijnen en groeikansen, een mens in wording bent. Een mens die weet dat zijn levensweg wordt gevormd door op weg te gaan met zichzelf en zijn levensgebeurtenissen. Streven naar perfectie is de afleiding die we gebruiken om niet te zien dat we vooreerst mens zijn en daarmee ook niet eerlijk zijn met onszelf. De hoogste perfectie is de imperfectie. In het mogen zien van de imperfectie worden groeikansen geboden. Al deze omstandigheden vormen de basisbestanddelen voor je unieke levensweg.   

   ‘Heb je alles bij om naar school te vertrekken?’ vraagt Isabel aan haar dochter.

   ‘Ja, ik ben klaar.’ en met deze woorden loopt Erika richting garage. 

Door het keukenraam ziet Isabel haar dochter na. Wat is ze groot geworden en hoe goed zorgt ze voor zichtzelf, ze kan die dochter wel vertrouwen in die grote onbekende wereld. Isabel schrikt van haar eigen diepe gedachten. Erika is met haar 15 jaar toch nog een kind, of niet soms. Wanneer wordt iemand groot en volwassen, of is hij/zij groot genoeg om los te laten? Het klokkenspel aan de achterdeur rinkelt. Wie kan dat zijn? Isabel verwacht niemand en loopt met deze gedachten richting achterdeur. Daar staat Erika in tranen.

   ‘Mams, ik kan niet naar school vandaag. Ik ga gestraft worden, ik doe het allemaal niet goed, ik ben helemaal niet eerlijk…’ de tranen stromen over haar wangen en door het felle snikken krijgt ze geen woord meer door haar keel. 

   ‘Maar lieve schat wat is er aan de hand?’ Isabel omarmt Erika en neemt haar vervolgens mee naar de keuken. Ze kijkt haar dochter aandachtig aan. ‘Er is meer aan de hand dan wat je nu effe vertelt, is het niet? Ben je niet eerlijk tegen me geweest?’

   ‘Mams, wat betekent eerlijk zijn? Ik heb het gevoel dat ik alleen maar oneerlijk ben en dat iedereen dat ook goed vindt. Als ik eerlijk ben dan is er altijd iemand die kwaad is of me gaat negeren. Als ik oneerlijk ben, dat wilt zeggen ik zeg ja in plaats van neen dan ben ik de leukste van de groep.’

   ‘Waarom doe je dat toch Erika?’

   ‘Het is begonnen nadat er een leerkracht me niet geloofde toen ik eerlijk opbiechtte dat ik mijn cursus verloren had. Ze geloofde me niet en sindsdien is ze altijd argwanend als ik iets over mezelf vertel.’ Erika begint opnieuw te huilen het is alsof er geen einde aan gaat komen. 

Ondertussen maakt Isabel een kop chocolademelk voor hen beiden klaar en schuift mee aan tafel.  

   ‘Mams, ik weet niet hoe ik moet stoppen oneerlijk te zijn. Ik geloof op het moment zelfs mijn eigen leugens.’

   ‘Wat is er dan daarjuist in de garage met je gebeurd waardoor je nu als het ware instort?’

   ‘Ik ben mijn portefeuille kwijt en vandaag gaan we met de klas naar een ijspiste waar mijn pas als borg dient voor de huur van de schaatsen. Diezelfde juf gaat mee en zal me waarschijnlijk niet geloven en dan mag ik niet mee en krijg ik daar nog bovenop een strafstudie. Maar ik ben mijn portefeuille echt kwijt, geloof jij me?’

   ‘Ja lieverd ik geloof je. Maar als deze leugens al zo lang bezig zijn dan is dat al een heel kluwen aan onwaarheden die je onder ogen hebt te zien.’

   ‘Ik durf het niet te vertellen, ik schaam me zo en eigenlijk ben ik vooral bang dat mijn vriendinnen me niet meer willen hebben.’

   ‘Zijn je vriendinnen altijd eerlijk tegen jou?’

   ‘Neen, ik denk dat niet. Eerlijk gezegd, ik vertrouw hen ook niet altijd op wat ze me vertellen. Maar ik kan er niet veel van zeggen want ik doe hetzelfde.’

   ‘Wat is het ergste dat je kan overkomen als je vanaf nu tegen mij eerlijk bent en daarmee je leugentjes opbiecht?’

   ‘Ik ben bang dat je kwaad gaat worden en me zwaar gaat straffen en me gaat negeren en..’

   ‘Stop, stop Erika. Heb je jezelf al niet hard genoeg gestraft door met deze last rond te lopen?’

En weerom rollen de tranen als een waterval over Erika’s wangen. 

   Isabel trekt haar dochter tegen zich aan. ‘Zal ik je vandaag de eerste straf van natuurlijk een hele lange rij opleggen?’

   Op slag stopt Erika met wenen en kijkt haar moeder met heel angstige ogen aan. ‘Ja, ja’, stamelt ze ‘ik heb het verdient, doe maar.’

   Isabel gaat rechtop zitten en met een heel strenge, geforceerde blik kijkt ze Erica aan en met een zware, boos klinkende stem zegt ze: ’Jij moet voor straf vandaag thuisblijven en dicht tegen me aan komen liggen en al je ongelukkige ‘niet eerlijke’ momenten opbiechten. Daarnaast moet je al je verdriet toelaten en mijn koekjes, chocomelk en lekkere hapjes opeten.’

   Verbluft kijkt Erika haar moeder aan. ‘Is dat mijn straf, ben je dan niet boos op me?’

   ‘Maar lieve schat toch, waarom zou ik boos zijn? Je hebt nog zoveel verkeerd te doen om ervan te leren en te groeien en wijs te worden. Maar vooral moet je beseffen dat al wat er gebeurt er alleen maar voor dient om jezelf graag te leren zien. Wat een ander van je vindt mag niet bepalen wie jij bent.’ Isabel neemt haar dochter naar de zetel in de woonkamer. Ze dekt Erika toe met een warm deken. ’Dit wil niet zeggen dat je hierin geen verantwoordelijkheid hebt. Maar ik weet dat met eerlijkheid je alles wat je hebt aangericht kan herstellen.’ 

   Erika kijkt haar moeder dankbaar aan. ’Ik wil eerlijk worden mams. Kan je me daarbij helpen?’

Isabel antwoordt met een heel lange en dikke knuffel. Het zal nog wel een lange weg zijn om haar dochter terug te vertrouwen. Maar zij weet dat haar eigen bereidheid altijd eerlijk te spreken en te handelen het vertrouwen tussen haar en Erika zal herstellen.   

Eerlijkheid betekent dat je niet meer wegkijkt van dat wat voor je voeten komt te liggen. In het echt contact maken met de gebeurtenissen, omstandigheden, korte en lange ontmoetingen met mensen word je telkens opnieuw de mogelijkheid geboden eerlijk te worden over wie je bent, over wie je wilt zijn en nog niet bent. Ze helpen je de liefde in jezelf tot een zuivere essentie te maken. Eerlijkheid.

Eerlijk omgaan met wie jij nu bent, jezelf vertrouwen en daarmee je verantwoordelijkheid dragen voor wat je al kan en voor wat je nog te leren hebt, nederigheid. Daarmee beslis je niet meer weg te kijken van wat het leven je geeft. Je krijgt elke dag de kans de deur naar onvoorwaardelijke liefde en de reis van ‘leven’ aan te gaan. Een reis waarin geluk in elk moment opnieuw en in een steeds groeiende intensiteit wordt geopenbaard.

Zijt eerlijk, er is nooit iets fout of slecht het is alleen lastig en elke lastige situatie vraagt aan jou eerlijk te worden. Eerlijk worden is een oproep tot innerlijke groei, bewustwording, loslaten van het geleden leven, je weerstand of verzet in de ogen kijken. Eerlijkheid vraagt, en dat is het lastigste van al onze levensopdrachten, jezelf en anderen te vergeven voor wat nog niet kan zijn maar waar jij en jezelf met ‘leven’ naar op weg bent: “Onvoorwaardelijk jezelf en anderen liefhebben”.


Zonder vertrouwen is er geen eerlijkheid.

Lieve groet,

Lutghart Myosotis



Blogposts